| |
|
KOKPİT
Okültizm ve Formula 1
 |
01.11.2007
Orkun Özener
|
 |
“Gizlicilik” anlamına gelen ve Fransızca “occultisme” kelimesinden türeyerek dilimize geçen “okültizm” kelimesinin altını dolduran bütüne baktığımızda, yaşanmakta olan olayların akışını değiştirmek için Newton fiziğinden ziyade, doğa üstü güçlere başvurmayı tercih eden bir akımı ifade eder bir anlamda. Büyücülük, gizli ve yasak bilimler, vb. sıra dışı uygulamaların “okült bilimler” adı altında toplandığı bu sıra dışı akıma kapılmış olan kimselere ise “okültist” adı verilir. Peki kurallarını ve sonuçlarını Sir Isaac Newton‘ın hayal dünyasına borçlu olan Formula 1 ile bir anlamda şeytani dürtülere hizmet eden bütünü çağrıştıran “okültist” akımın ne ilgisi olabilir?
Eğer Brezilya Grand Prix’sinin 71 turu ve 2007 sezonu boyunca yaşananların, standart/yaşanabilir/olağan olduğunu anlatmayı başarabilirseniz, yukarıda bahsettiğim “okültizm-Formula 1” zorlama ilişkisini/ilgisini kurmaktan gerçekten vazgeçeceğim muhakkak. Aksi takdirde, lakabı “kırmızı şeytan” olduğundan yarı-okültist olarak nitelememe ramak kalan Formula 1 ekibinin doğa üstü güçleri olduğuna, ya da edinmiş olabileceğine bir süre daha inanmaya devam edeceğim. Belki de çok fazla Türkiye Süper Ligi büyücüleri haberi izledim, kim bilir…
Formula 1’in neden bu kadar popüler olduğu sorusuna verdiğim ilk cevap, devamlı olarak “sıra dışılık” olmuştur. Aksi takdirde bu kadar içine kapanık ve aristokrat bir padokun bu kadar ilgi çekmesine anlam vermek olanaksız. Lewis Hamilton gibi bir imge 2007 sezonunda olmamış olsaydı, Stepney Gate olayı patlak vermeseydi, McLaren takımlar şampiyonasından ihraç edilmeseydi ve Kimi Raikkonen ipi Brezilya’da göğüslememiş olsaydı, Formula 1’in 2007’deki popülerlik çıtasını şu anda olduğu konumda tutamayacağından ve PR kaybına uğradığından dolayı, yeni kural değişiklikleri çatışması ile baş başa kalmış olacağından emin olabilirdik. Bu yaklaşımı doğru bulmayanlar için 2000’lerin başında Ferrari hegemonyası döneminde yaşanan olayları anımsamalarını öneririm.
İsterseniz gelin sezon boyunca puan değişiminin grafiğine kısaca bir göz atalım. Bu bile bir çok basit analizi yapmamıza yardımcı olabilir diye düşünüyorum.
Yukarıdaki tabloya bakacak olursak; konunun Brezilya GP’sinde yaşananların haricinde, aslında çok fazla “okültist” bir yaklaşımla ilgisi olmadığı açık. Takımlar Indianapolis’ten sonra Fransa GP’si ile başlayan ikinci Avrupa sezonuna döndüklerinde, Kimi Raikkonen’in 32, Lewis Hamilton’ın 58, Fernando Alonso’nun ise 48 puanı bulunuyordu. İkinci Avrupa sezonu ile birlikte, sezonun son kısmında toplanan puanlara bakıldığında ise, Kimi Raikkonen 78, Lewis Hamilton 51 ve Fernando Alonso ise 61 puan toplayabilmişti. Diğer bir ifadeyle, sezonun birinci yarışı hariç, pilotlar şampiyonası klasmanında birinci sıraya hiç oturamayan Kimi Raikkonen, tüm sezon boyu geride kalmasına rağmen anormal bir son yarışın ardından ipi göğüslemeyi başardı.
Yapılacak olan kısa bir analiz de; başlayan ikinci Avrupa sezonunu net bir kırılma noktası olarak koymak yerine, bu süreç içerisinde Paragon Teknoloji Merkezinde bulunan McLaren ekibinin bir yandan araç performansı ile uğraşırken, aynı zamanda casusluk skandalının getirdiği savunma, mahkeme, vb. ek işlerle uğraşmak zorunda olduğunu ortaya koymak daha doğru olacaktır sanırım. Diğer yandan Ferrari ekibinin kendi açısından haklı olduğu bu konuda, rakibini yıpratabilmek için elinden geleni yaptığını ve buna ek olarak Todt&Montezemolo ikilisi tarafından yürütülen etkin siyasetin sonuçlarının da sezon sonuna yansıdığını unutmamak gerek.
Brezilya GP’sinin damalı bayrağının hemen ardından sezon başındaki analizlerime geri dönme ihtiyacı hissettim ve aslında sezon başında daha az heyecanlı ve daha reel yaklaşımlar yapabildiğimin farkına vardım. Avustralya GP’sinin ardından yazmış olduğum “Göl, Su ve Hamilton” başlıklı yazımda Lewis Hamilton için; “Formula 1’deki tecrübe olgusu açısından oldukça fakir ve bir çok farklı sorun kombinasyonu ile henüz karşılaşmamış durumda. O nedenle bu sene böyle bir şansın (2007 şampiyonluğu) oldukça zor olduğunu düşünüyorum” şeklinde bir değerlendirme yapmışım. Ancak açık olmak gerekirse, Interlagos’ta start verilmeden önce Lewis’in şampiyon olacağına ve Formula 1 tarihinde bir ilkin daha gerçekleşeceğine kendimi istemsiz olarak fazlasıyla şartlandırmıştım. Startla birlikte yeniden sene başındaki analizlerime geri döndüm.
Bir daha Brezilya GP’si gibi bir Formula 1 yarışı izleyebilecek miyim bilmiyorum. Ancak, artık ileride izleyememiş olanlara anlatabilecek gerçek bir yarışım var. Her ne kadar o gün Interlagos’ta yaşanmış olayları okültizmle ilişkilendirmiş olsam da, bu olayın sadece ironik bir yanı. Realitede ise Formula 1’i 1950’den beridir izlenir kılan etkinin bu olduğu bir gerçek.
Son olarak, Brezilya GP’sini izlemek için Speedcity’e gelen ve organizasyonu yapan tüm Padokf1.com okuyucularına teşekkürlerimi sunuyorum. Her ne kadar yorgunluktan ötürü kendileri ile diğer editörlerimize göre çok fazla sıcak bir iletişim kuramamış olsam da, bir sonraki organizasyon da bomba sürprizlerle karşılarında olacağımdan emin olabilirler.
Farınız açık, kemeriniz bağlı olsun |
 |
 |
|
| DİĞER YAZILARI |
|
|
|
|
|
|
|
 |
