| |
|
Unutulmaz Anlar
1988 İtalya Grand Prix’si, Monza
 |
10.09.2003
1988 İtalya Grand Prix’si, Monza
|
Gerhard Berger için çok büyük bir önemi olan ve kariyerinde unutamayacağı bir anı olarak yer eden 1988 İtalya Grand Prix’sine bu bölümde yer vermemizin başlıca nedeni, Avusturyalı Pilotun 2003 İtalya Grand Prix’sinde, Monza’da Formula 1 yaşamını noktalayacak olmasıdır.
14 Ağustos 1988 Pazar günü Formula 1 çok önemli bir ismini kaybetti. Bu kişi, sporun tarihi boyunca önemli katkıları olan 90 yaşındaki Enzo Ferrari idi. Enzo Ferrari ismi daha sonra Formula 1 ile özdeşleşti. Bundan tam beş hafta sonra Formula 1 59’uncu İtalya Grand Prix’si için, motorsporlarının “mabedi” olarak anılan ve Ferrari’nin de kendi evi olan Monza’da toplandı.
1988 sezonu McLaren/Honda pilotları için mükemmel bir yıldı. Turbo şarjlı motorların bir sonraki sezonda (1989) yasaklanacak olması, Renault’nun bir önceki sezon Formula 1’den çekilmesi ve aralarında Williams ile Benetton’un da olduğu birkaç takımın da yeni 3.5 litrelik, turbo olmayan doğal aspirasyonlu motorlara geçmiş olmaları önemli bazı gelişmelerdi. Ancak yarışan turbo motorlu otomobillerin diğerlerine göre çok önemli üstünlükleri vardı.
İtalya’ya kadar yapılan yedi yarışın tamamını da zaferle kapatan McLaren'in tek gerçek rakibi Ferrari’ydi. Lotus/Honda ve özellikle Nelson Piquet inanılmaz kötü bir performans sergiliyor, kayda değer tek turbo motorlu ve puan almayı başarabilen diğer takım da, daha önce BMW olarak bilinen Megatron motorunu kullanan Arrows’du. Sezonun önceki yedi yarışında Ayrton Senna dört, Alain Prost ise üç kez zafere ulaşmıştı. Bu McLaren ikilisinin ayrıca birlikte beş ikinciliği bulunuyordu. Geride kalan GP’lerde sadece Ferrari’nin parlayan yıldızı Gerhard Berger, ile takım arkadaşı Michele Alboreto, Lotus'tan Nelson Piquet ile Benetton'dan Thierry Boutsen podyuma çıkabilmişlerdi. Ve kimse, Monza’da da farklı bir sonuç beklemiyordu.
İlginç bir rastlantı ama 2003 sezonunda olduğu gibi, Ferrari Monza öncesi ev ödevini çok iyi yapmış ve otomobillerin turboları ile egzostları modifiye edilmişti. Ancak McLaren de boş durmamış, üselik Honda motorunun bir eksiği olan yakıt tasarrufu da büyük ölçüde sağlanmıştı. Ayrıca Monza Pistinin özelliği dolayısıyla, hızlı virajlarda aerodinamik yapı konusunda daha üstün olan McLaren daha avantajlıydı. Ve Sıralama Turları sonunda Pole Pozisyonunu Ayrton Senna alırken, ikinci sırayı da takım arkadaşı Alain Prost ele geçirmişti. Ferrari’ler ise 3 ve 4’üncü sıralarda başlayacaklardı. Start ile birlikte Prost öne geçmiş, ancak Senna hemen karşılık vererek Rettifilo Virajına önde girmişti. Hemen arkalarından ise Berger ve Alboreto, yani iki Ferrari geliyordu. Müthiş bir tempo yakalayan Senna arayı açıyor, ancak Prost bir türlü arkasındaki Ferrari düosundan kopamıyordu. Honda mühendisleri kaygılıydı. Çünki aynı motoru kullanan Lotus pilotu Satoru Nakajima 14’üncü turda motor arızası nedeniyle yarışı bırakmıştı. Tam 20 tur sonra korktukları başlarına geldi ve 34’üncü tur geçilirken Prost’un hızının dramatik bir şekilde düşmesinin nedeni ortaya çıktı: motor patlamıştı. Honda mühendisleri derhal Senna’nın motoru için önlem aldılar ve Brezilyalının motor ayarları değiştirildi.
Ancak bu önlem Senna’nın daha dikkatli ve ekonomik bir tempoya geçmesine neden oldu. Böylece Berger artık aynı karede görülüyordu. Bu arada pistin en hızlı ismi diğer Ferrari’deki Michele Alboreto idi. Alboreto 1dk 29.070sn ile yarışın “En Hızlı Tur Zamanı”nı alırken, önündeki ikiliye (Senna ve Berger) de hızla yaklaşıyordu. Senna’nın her iki Ferrari’ye karşı yeterli olacak bir süre üstünlüğü bulunuyordu ve bu finişi ilk geçen kişi olması için yeterliydi. Ancak kader ağlarını örmeye başlamış ve yarışın 49’uncu turunu bekliyordu. Senna, hasta olan Nigel Mansell’in yerine yarışan Williams/Judd pilotu Jean-Louis Schlesser’e tur bindirecekti.
Schlesser’in tekerlekleri, Rettifilo Virajının girişinde kilitlendi. Williams’ın virajda sağa doğru dar girdiğini ve geçiş için yeterli alan olduğunu gören Senna gazladı. Schlesser virajın çıkışına doğru toparlandı ve ikinci virajın merkez noktasına (apex) geldiğinde Senna ile buluştular. Sadece hafif bir temas oldu, ancak bu Senna’nın McLaren’inin spin atamasına yetti. Kenar taşına çarpan sol ön tekerlekle havalanan McLaren, arka tekerlekleri havada olarak süzüldü ve pist dışında durdu. Bu kargaşanın içinden sadece iki “kırmızı otomobil” süzülerek geçti. Bir sonraki virajın yan tarafını çevreleyen tribünlerdeki Tifosiler, McLaren yerine iki Ferrari’ nin önlerine gelmesiyle çılgına döndüler.
Sanki beş hafta önce yaşamını yitiren Enzo Ferrari’nin eli değmişti. Kalan 2 turu Ferrari’ler büyük bir tezahürat ve şenlikle geçtiler. Gerhard Berger finiş çizgisini takım arkadaşı Michele Alboreto’nun sadece 0.5 saniye önünde geçti ve Ferrari Monza’da “duble” yaptı.
1988 sezonunu Ayrton Senna Dünya Şampiyonu olarak bitirdi.
1. Ayrton Senna - McLaren/Honda - 90 Puan
2. Alain Prost - McLaren/Honda - 87 Puan
3. Gerhard Berger - Ferrari - 41 Puan
4. Thierry Boutsen – Benetton/Ford – 27 Puan
5. Michele Alboreto – Ferrari – 24 Puan
6. Nelson Piquet – Lotus/Honda – 22 Puan
1988 - Coca
Cola 59’uncu İtalya Grand Prix’si - Monza
11 Eylül 1988 - 51 Tur – 5.800 Km. – Bulutlu ve kuru -
Pole Pozisyonu: Ayrton Senna – McLaren/Honda |
Poz |
No |
Pilot |
Takım/Motor |
Süre/Fark |
Açıklama |
|
 |
 |
|
| Diğer Unutulmaz Anlar |
|
|
|
|
|
|
|
 |
